آنچه درباره من باید بدانید
من علی غرقی هستم، مربی تخصصی آموزش رانندگی بدون پدال کمکی با بیش از ۵ سال سابقه فعالیت حرفه ای در این حوزه.
حوزه فعالیت من در تهران و کرج است و در طول این سالها هنرجویان بسیاری از طریق اینستاگرام با من آشنا شدهاند. خوشبختانه بخش بزرگی از رشد فعالیت من حاصل رضایت هنرجویانی بوده که پس از تجربه آموزش و این اعتماد ارزشمند ، مسیر پیشرفت و تکامل سیستم آموزشی من را هموار کرده است.
متد آموزشی من حاصل سالها تجربه رانندگی، آموزش و بررسی چالشهای واقعی هنرجویان است. تمامی آموزشها به زبانی ساده، کاربردی و مرحلهبهمرحله ارائه میشود تا حتی افرادی که هیچ تجربهای از رانندگی ندارند نیز بتوانند با درک صحیح اصول رانندگی، این مهارت را بهصورت اصولی یاد بگیرند.
آموزشهای من با خودروی شخصی هنرجویان انجام میشود تا فرد از همان ابتدا در شرایط واقعی رانندگی قرار بگیرد و بتواند مهارت و اعتمادبهنفس لازم را در خودرویی که قرار است هر روز با آن رانندگی کند، به دست آورد. همچنین بهصورت مستقل فعالیت میکنم و وابسته به هیچ آموزشگاه رانندگی نیستم.
هدف من ارتقای مهارت رانندگی، افزایش اعتمادبهنفس رانندگان و فرهنگسازی صحیح در حوزه رانندگی است. باور دارم هرچه رانندگان آگاهتر، مسئولیتپذیرتر و حرفهایتر باشند، امنیت و آرامش بیشتری در خیابانها و جادهها خواهیم داشت.
تفاوتی که همواره تلاش کردهام به عنوان یک مربی ایجاد کنم، همراهی واقعی با هنرجویان است. متأسفانه بسیاری از افراد پس از تجربه کلاسهای مختلف و ناامید شدن از نتیجه، به من مراجعه میکنند. در حالی که برخی مربیان ترجیح میدهند تنها با هنرجویان کمچالشتر کار کنند، من افتخار میکنم آخرین مربیای باشم که هنرجو برای یادگیری رانندگی به او مراجعه میکند و بتوانم مسیر پیشرفت او را تا رسیدن به نتیجه دنبال کنم.
یکی از مهمترین ویژگیهای یک مربی حرفهای، حفظ آرامش و خونسردی در شرایط مختلف است. اگر مربی ادعا میکند میتواند ترس، استرس و اضطراب رانندگی را در هنرجو کاهش دهد، ابتدا باید خودش در هنگام آموزش بر احساسات و رفتار خود مسلط باشد. مربیای که نتواند آرامش خود را حفظ کند، نمیتواند آن حس امنیت و اطمینان را به هنرجو منتقل کند. به همین دلیل همیشه تلاش کردهام محیطی آرام، محترمانه و بدون تنش برای آموزش فراهم کنم.
کلاسهای من معمولاً دو نتیجه مهم به همراه دارند؛ یا هنرجو به مهارت و موفقیتی که به دنبال آن بوده دست پیدا میکند، یا بهصورت دقیق متوجه میشود چه عواملی مانع پیشرفت او شدهاند و برای رفع آنها باید چه مسیری را طی کند. در هر دو حالت، هنرجو با شناخت بهتر از تواناییها و نقاط قابل بهبود خود، مسیر روشنتری پیش رو خواهد داشت.
در تمام این سالها تلاش من بر این بوده که موفقیت هنرجو را به عنوان مهمترین معیار عملکرد خود در نظر بگیرم و تا رسیدن به بهترین نتیجه ممکن، در کنار او باشم.
